nakakahiya
nagbukas ako ng isang blog sa wordpress para pagbigyan ang isang kaibigan, by request ika nga. nkakahiya namang tumanggi pag isang ‘blog god’ ang mg sasabi saung magblog ka. kaya walang ka-abog abog akong ngpipipindot sa kompyuter at ng pa-rehistro sa wordpress. pero wala akong maisulat! syet! ampaw ang utak ko ngayon, ay kahit kelan pala, paano ko naman mapupuno ito ng entries kung ganyan.
kamote naman kase ang nanay at tatay ko, am lng ata ang pinadede sa aking nung sanggol pa ako, pag medyo sinuswerte, condense milk na kinanaw sa tubig. d bale! sabi nga ni idol, makakapag isip din ako ng mai-boblog habang tumatagal. pero bakit ba ako ngaalala? eh siya lang naman ang magkakabasa, di ko naman ipagkakalat na ngkakalat ako sa internet. ahoooo!
para sayo boss, eto na ang nirequest mo. hindi ko na babanggitin ang pangalan mo kase baka singilin mo ako ng talent fee o mas masakit kung demanda mo ako ng illegal use of your presyus name.
kahit hindi mo banggitin ang pangalan nya, nararamdaman kong isa syang katakam-takam na nilalang.
at wag ka ng marami pang sinasabi dyan.. BLOG NAAAAAAA!!
ahahha..adik ka! nose bleed n nga ako kakaisip.